Het is donderdagavond 19.20 uur als ik bij Café De Buck in Lobith binnenloop. Een behoorlijke groep mensen staat al vrolijk kletsend een kopje koffie of thee te nuttigen. Om 19.30 uur zullen we met z’n allen naar Duiven vertrekken voor een rondleiding bij de AVR, de afvalverbrandingsinstallatie van de Van Gansewinkel groep. Nu is mijn afvalproblematiek als zelfstandig professional natuurlijk beperkt in vergelijking tot die van sommige collega’s maar omdat het altijd leuk is om zo’n kolossale industriële installatie eens van binnen te bekijken ben ik toch van de partij.

Iets vertraagd vertrekken we uiteindelijk met zo’n 10 auto’s en dertig leden en geïnteresseerden naar Duiven alwaar we hartelijk worden ontvangen door de Van Gansewinkel groep. Al weken zijn we (het bestuur) bezig dit bezoek voor te bereiden. Er zou namelijk sprake zijn van een strenge accreditatie i.v.m. het feit dat het terrein zou zijn afgegrendeld. Niets blijkt minder waar. Na een simpele controle van de naam rijden we het terrein op alwaar een korte zoektocht naar de juiste parkeerplaats volgt. Vrij snel daarna zitten we met zijn allen aan de koffie en cake.

Als iedereen zit krijgen we een korte uitleg over de inhoud van de avond en voor ik het weet heb ik een geel hesje aan, een helm op en draag een veiligheidsbril. Allemaal vrij standaard voor zo’n industriële omgeving als de AVR maar toch altijd spannend. Ziet er vrij nieuw uit dat hesje, netjes geregeld denk ik nog, volgens mij geven ze niet zoveel rondleidingen.

In twee groepen volgt dan de een rondleiding door de AVR-installatie. Indrukwekkend is het eerste dat me te binnen schiet. Niks “gooi alles maar op een hoop en de fik er in”. Verre van zelfs. Met de grootste zorg wordt in de AVR in Duiven enkel dat afval verbrand waar men geen andere bestemming dan de oven meer voor heeft. Het restproduct zijn zogenaamde slakken. Zelfs deze slakken zijn geen afval, het merendeel van onze snelwegen wordt aangelegd op een onderlaag van dit restproduct van de verbrandingsoven.

Oven (enkelvoud) is ook enigszins misleidend want in feite zijn het vier ovens die er in Duiven voor zorgen dat zowel delen van Arnhem alsook Duiven en Westervoort van stroom en warm water worden voorzien. In drie van deze ovens wordt het bij de recycling overgebleven materiaal uit de industrie en het huisvuil uit diverse windstreken van het land verbrand. Eén oven is speciaal bedoeld voor papierpulp uit de papierverwerkende industrie. Ook deze oven levert een residu op welke nog een toepassing kent in de bouw en wel in de betonindustrie.

Na de rondleiding waarbij we achtereenvolgens het laadplatform, de controlekamer, de ovens en uiteindelijk de grote (welbekende) “rookpijp” hebben bekeken, deze laatste stoot overigens geen rook maar waterdamp uit en is dus een condenstoren, keren we terug naar de ontvangsthal. Helm af, bril in de doos en het hesje… het hesje mag je houden wordt er gezegd. Ah, jah zo blijven ze inderdaad mooi en schoon

Goed, terug naar De Buck. Daar wordt kort de visie van Van Gansewinkel m.b.t. afval nog kort toegelicht. Cradle to cradle is het devies. Als je van te voren nadenkt over het afval dat aan het einde van de levensloop van een product overblijft houdt je controle op de verschillende afvalstromen die er bij ontstaan. Zodoende kan men de verschillende grondstoffen beter scheiden en weer hergebruiken. Gesloten kring wordt dit ook wel genoemd. Net als de natuur waarbij het systeem zichzelf continue in stand houdt doordat afval dient als nieuwe grondstof. Erg interessant om te horen en zeker iets om over na te denken.

De avond wordt zoals gebruikelijk afgesloten met de een borrel en de mogelijkheid tot netwerken. Al met al een bijzonder interessante avond.

In verband met ons bezoek heeft Van Gansewinkel nog een speciale actie!

Een container van 660 liter kunststof of metaal, om de 14 dagen geledigd voor slechts €27 per maand. Overige mogelijkheden zijn op aanvraag beschikbaar.